De ASP redactie draait (#12 14/3/2010)

De crewleden van ASP zijn weer zo vriendelijk geweest om u een kijkje in hun media bibliotheek te geven. Een ieder heeft wederom zijn/haar drie favoriete albums en/of nummers van het moment uitgekozen.

Tevens legt men uit waarom zij nu juist déze schijfjes met een grote glimlach onder de naald leggen. Dit kan zowel werk betreffen uit het verleden als uit het heden. Doe er uw voordeel mee...

Deze editie onder andere Two Door Cinema Club, Johnny Cash, Admiral Freebee en veel meer! En o ja, The National heeft een nieuwe track uit geloof ik...

---

EDITIE 12 - 14 maart 2010

---

HARM DE KLEINE

Onze 'Big Cheese' is de eerste die zijn lijstje met favorieten deze week inlevert. Nogal persoonlijk dit keer, want de beste man staat 's avonds laat plotseling voor de deur. Ik merk aan hem dat hij niet weet of hij nu moet lachen, huilen of boos moet zijn. De emoties gieren door zijn lichaam en zijn letterlijk van zijn gezicht af te lezen. Met zijn sluiks langs zijn slapen vallende haar en weelderige baard, ziet de eens zo goed verzorgde Harm er uit als een troubadour die net een rondje Benelux te voet achter de rug heeft.

Maar tijd om me zorgen te maken heb ik niet, want zoals ik van hem gewend ben, komt Harm snel terzake. "Hier. Mijn favoriete 3. Pleur maar op de site." Verbaasd door zijn onverschillige houding pak ik het beduimelde en gekreukte kladje van hem aan. Het papier is wat vochtig. "Komt door mijn tranen," vertrouwt Harm mij toe. "The National komt met een nieuwe plaat én bovendien ben ik verliefd. Op Julia, de zus van Angus Stone. Potdomme, ik houd het soms gewoon niet droog, man." Ik leg een vertrouwelijke hand op zijn rechterschouder en knik hem begrijpend toe.

Vlak voor hij zich omdraait en verdwijnt in de donkere nacht, vraag ik hem hoe lang hij nog moet lopen, voordat hij thuis is. "Niet zo ver meer gelukkig", is het antwoord. "Ik pak zo lekker de bus en de trein naar míjn Haarlem." Tsss. Mietje.

Album: Angus & Julia Stone - Down The Way (2010)
"Al na de eerste draaibeurt was ik tot over mijn oren verliefd op dit album. Muziek om reddeloos in te verdrinken. Zowel de stem van Angus als Julia (even aan wennen) raakt mijn gevoelige snaren. ("And there's gold falling from the ceiling of this world / falling from the heartbeat of this girl / falling from the things we should have learned / falling from the things we could have heard / falling from the people that we heard / falling from the love we never earned / falling from the sky that should have burned / falling from my heart...") Toe maar, noem me maar een mietje, ik ben er trots op. Voor de zoveelste keer: muziek is emotie, en dit is jankend mooi."

Album: Drive-By Truckers - The Big To Do (2010)
"Heerlijke (country)rock plaat met scherpzinnige, gevoelige en grappige teksten (de mooiste komt uit het rechtzaak beschrijvende 'The Wig He Made Her Wear': In the courtroom that day there was an audible gasp; what they put on display the locals couldn't quite grasp. Them high-heeled shoes and that wig he made her wear reduced her charge to voluntary manslaughter."). Let op: Drive-By Truckers gaat toeslaan in 2010. Eindeljk gerechtigheid."

Track: The National - Terrible Love (2010)
"The National deed vorige week een gloednieuwe song live in de show van Jimmy Falcon. Het bevestigde mijn gevoel dat de in mei uitkomende plaat er voor gaat zorgen dat de band uit Brooklyn eindelijk de status zal krijgen die ze al jaren geleden had moeten ontvangen: die van briljantste band van het moment. "It takes an ocean not to... break." Of zoals Falcon al zei: "Please welcome back: The National, everybody!""

---

PETER

Peter, ook zo'n man die het zoekt in de emoties. Waar Two Door Cinema Club nog gewoon 'aanstekelijke' singles maakt, daar staat het kippenvel hoog op de armen bij Johnny Cash.

Maar muziek kan ook troost bieden. The Boss toont in de selectie van Peter aan een luisterend oor en een stevige schouder te hebben voor de momenten waarop het tegen zit.

Album: Johnny Cash - American VI: Ain't No Grave (2010)
"Waardige afsluiter van de bijzondere American Recordings. Vooral de titeltrack is indrukwekkend als je je bedenkt dat hij deze nummers zo kort voor zijn overlijden heeft opgenomen. Kippenvel."

Album: Two Door Cinema Club - Tourist History (2010)
"Stuk voor stuk aanstekelijke nummers die allemaal goede singles hadden kunnen zijn."

Album: Bruce Springsteen - Born To Run (1975)
"Sowieso één van mijn favoriete albums aller tijden. Maar ook een album om troost in te vinden wanneer het even wat minder gaat. De reden waarom ik de afgelopen week behoefte had om deze plaat weer te draaien. Zowel in bijvoorbeeld de optimistische titeltrack als in de twee laatste songs 'Meeting Across The River' en het 10 minuten durende epische 'Jungleland'. De saxofoonsolo van Clarence Clemons in 'Jungleland' is misschien wel de beste saxofoonsolo ooit wat mij betreft."

---

MARCO

Gelukkig liggen de carnavaleske festiviteiten weer ver achter ons en kunnen we weer normaal met Marco communiceren. Over muziek bijvoorbeeld. En het moet gezegd, onze senior op de redactie bewijst erg met zijn tijd mee te gaan. Louter hippe, nieuwe platen komen we in zijn favoriete 3 tegen.

Wat heet, meneer tipt de zomerfestivals, heeft swingende zwarte gaten ontdekt én doet tussen neus en lippen door een oproep tot een massale trektocht naar de platenzaak. Yup, die Marco is weer helemaal bij zijn positieven. Volgend jaar maar een plastic Gorilla pak aan met carnaval, dacht ik zo?

Album: Gorillaz - Plastic Beach (2010)
"Verslavend goede plaat die stilstaan of -zitten onmogelijk maakt, met veel magistrale extra's waaronder een dvd, een gestreamd live-concert en een game. Als dit geen downloaders naar de platenzaak trekt is de cd-branche hopeloos verloren."

Album: Customs - Enter The Characters (2009)
"Al een tijdje uit, maar afgelopen week pas aangeschaft na afloop van een prima concert. Duiken in het zwarte doch swingende gat dat Interpol en Editors na hun respectievelijk tweede en eerste album zo jammerlijk lieten vallen. Naäpers? Nee, Interpol en Editors waren origineel. Duh..."

Album: The White Stripes - Under Great White Northern Lights (2010)
"Heftig, spannend én lekker. En dan heb ik het alleen nog maar over Meg. Daar krijg je dan ook nog eens gratis een pak onweerstaanbare songs én Jack White bij, die bewijst dat zijn andere projecten in vergelijking met The White Stripes slechts spielerei betreffen. Tijd voor een terugkeer op de Europese podia, te beginnen met de zomerfestivals."

---

ELSE

Wie de oproep van Marco natuurlijk dik onderstreept is Else, ons favoriete platenmeisje uit de Jordaan. Of beter gezegd: ons favoriete platenmeisje. En als platenmeisje weet Else welke platen as we speek als warme kroketten over de toonbank vliegen. Of dat allemaal de moeite waard is? Ja hoor, zie haar lijst met favoriete schijfjes maar.

Wat haar nummer 1 (Blood Red Shoes) een extra dimensie geeft is het feit dat Else onlangs nieuwe, spuuglelijke hardloopschoenen heeft gekocht. Weliswaar niet in de kleur bloedrood, maar toch.

Je komt haar trouwens zelden tegen zonder bvo-tje (Bokbiertje Voor Onderweg). Om de vochtbalans op peil te houden, moet je tijdens het hardlopen namelijk goed drinken.

Spaar je trouwens freebees, Else?

Album: Blood Red Shoes - Fire Like This (2010)
"De eerste van 'BRS' kon me eigenlijk niet zo boeien, maar deze nieuwe slaat in als een bom. Wat een heerlijk album! Rauw & catchy. Ga dit luisteren mensen. Heurlijk!"

Album: The Courteeners - Falcon (2010)
"Ik ben er nog steeds niet helemaal uit wat ik van deze plaat moet vinden. Hij is heel anders dan de eerste, maar het is toch geen onaardige plaat. Hoewel ik de sterrenregen van NME niet helemaal begrijp."

Album: Admiral Freebee - The Honey & The Knife (2010)
"Binnenkort op Lowlands! Deze bebaarde Belg met Dylan & Stones-achtige liedjes verdient al jaren een Nederlandse doorbraak."

---

JELMER LUIMSTRA

Snelle jongen, die Jelmer. Qua aanlevering van lijstjes althans. Hij was namelijk de eerste waarvan ik een lijstje aantrof in mijn mailbox. Qua muziek is Jelmer beduidend minder snel. Je zou haast de M uit zijn achternaam weglaten...

Gelukkig geeft hij zelf ruiterlijk toe dat hij soms wat aan de late kant is met het ontdekken van een album. Geeft niks jongen! Kan de beste overkomen. Gebeurt mij ook weleens namelijk.

Met het droppen van de naam Fleet Foxes wordt Jelmer's 'luiheid' uiteraard in één klap vergeten. Fleet Foxes is een band waar je je geenszins voor hoeft te schamen, dus zand erover. En nou niet meer zeuren! ;)

Album: The Horrors - Primary Colours (2009)
"Soms ben je wat laat met het ontdekken van een album. Het overkwam me bij 'Primary Colours'. The Horrors, ja dat was orgelpunk, so what? Ik vond de kapsels altijd wel leuk, maar de muziek was niet erg bijzonder. 'Primary Colours' heeft mijn mening over The Horrors direct doen veranderen. Het is namelijk een veel bombastischere plaat geworden, die nergens over the top klinkt. Het geluid komt bij vlagen dicht in de buurt van Joy Division. De cd is een must voor iedereen die van new wave houdt. Luistert u naar het topnummer 'Sea Within a Sea', dan ga ik me ondertussen schamen dat ik dit pas zo laat heb ontdekt."

Album: Local Natives - Gorilla Manor (2009)
"Eigenlijk een gehypet bandje. Dit soort bands uit Amerika zijn er inmiddels genoeg. Toch is Gorilla Manor voor iedereen die van Fleet Foxes houdt, maar ook niet gek is van Grizzly Bear, een bijzonder leuk album. En 'Camera Talk' is gewoon een ijzersterk nummer."

Album: Yeasayer - Odd Blood (2010)
"Ik vind 'm goed. Ik vind 'm bijzonder goed. Maar ik vind 'm niet beter dan Vampire Weekend's Contra. Dat is mijn conclusie na een paar weken luisteren naar Yeasayer. Het geluid is veranderd van hippiepop naar disco, wat een opvallende verschuiving is. Bij vlagen klinkt 'Odd Blood' hierdoor echter een beetje plat. Desondanks is het een fijne plaat geworden, waarbij je steeds weer nieuwe elementen ontdekt. Ach, wat zeur ik ook eigenlijk, 'Odd Blood' is geweldig nieuw voer voor Brooklyn-fans!"

---

PETER ZANTINGH

Op ieder ander kantoor gaat achter de omschrijving PZ een complete afdeling (Personeels Zaken) schuil. Bij ons niet. Ten kantore van ASP Music staat PZ voor, tsja erm, gewoon, voor PZ. Onze nieuwste aanwinst op de redactie. En ondanks een eenmalige column in nrc.next is PZ heel gewoon gebleven.

Ook een mooi verhaal over PZ: zijn sollicitatie procedure. Op een vrijdagmiddag viel op de redactie een envelop in de bus gericht aan 'De Big Cheese van ASP Music, betreft: sollicitatie'. In de envelop een velletje papier met daarop een e-mailadres en slechts 1 regel: 'Ik houd van The National. Groet Peter Z.'

De maandag erna zat PZ om 8.00 op de ASP redactie, achter een grote mok dampende koffie. Yup, zo makkelijk kan het soms gaan.

Album: Jónsi - Go (2010)
"Album waar ik met minder spanning naar luister dan de Sigur Rós albums. Misschien dat mijn verwachtingen niet huizenhoog lagen voor dit soloalbum van hun frontman, maar dit plaatje is weer mooi dromerig en erg goed."

Album: The Bear That Wasn't - And So It Is Morning Dew (2010)
"Ingetogen, sympathieke, melancholische liedjes, een Belgische Blaudzun. Verdient in 2010 een groot publiek. Tourt momenteel door België, op de fiets(!)"

Track: The National - Terrible Love (2010)
"Brengen binnen twee maanden hoogstwaarschijnlijk het beste album van 2010 uit. Van dit nummer konden we deze week een live-uitvoering zien. Met een opbouw waar steeds meer elementen aan toegevoegd worden en het feit dat dit het openingsnummer van 'High Violet' is, kunnen we dit dus de nieuwe 'Fake Empire' noemen."

---

MARK BERGSTRA

Album: Two Door Cinema Club - Tourist History (2010)
"Vanaf de eerste luisterbeurt pakte het schijfje me direct. Tourist History staat vol met fijne indie-rock liedjes die tegen pop aan schuren. En kom nou niet aan met kreten als 'niet vernieuwend' en dat soort ongein. Daar gaat het niet om. Waar het om gaat is hetgeen dat je hoort. En dat is fijn. Erg fijn. Am I clear?"

Album: Caro Emerald - Deleted Scenes from the Cutting Room Floor (2010)
"Bij de vraag 'Wie denkt dat Jazz dood is?', ben ik waarschijnlijk de eerste die zijn vinger opsteekt. Sorry daarvoor, maar ik trek die vaak ellenlange jamsessies van o.a. big-bands niet zo. Toch gaat de prijs voor grootste positieve verrassing van het jaar (nu al) naar het debuut van Caro Emerald. Inderdaad: jazz. Althans, dat staat bij de genre omschrijving, dus daar klamp ik mijzelf maar angstvallig aan vast. Vergeet even single 'Back It Up' (dat blijf ik een draak vinden) en het inmiddels kapot gedraaide 'A Night Like This', maar de rest van Caro's debuutplaat vind ik erg fijn. Het geheel klinkt fris, fruitig en kent een aantal leuke verrassingselementen. Alsof de lente is overgeslagen en de zomer al in alle hevigheid is losgebarsten. En dat zegt nogal wat. Voor jazz dan hè..."

Album: Crosby, Stills, Nash & Young - Déjà Vu (1970)
"Om maar even een oude klassieker uit de buitencategorie van stal te halen. Hoe de plaat in mijn favoriete album top 3 van dit moment terecht komt? Bij toeval denk ik. Hoewel, als Crosby onlangs de beslissende goal in de Olympische ijshockey-finale maakt onder toeziend oog van Young, dan is er weinig sprake van toeval natuurlijk. Daarnaast: de plaat is een icoon in de muziekgeschiedenis die, net als bijvoorbeeld het werk van The Beatles, nooit en te nimmer gaat vervelen. Muziek = emotie. Dat is reden genoeg voor een plek bij mijn favoriete 3 van dit moment, dunkt me."

Geschreven door: Mark Bergstra
Laat een reactie achter | Meer in de rubriek Grijsgedraaid
Gebruikte Tags: admiral_freebee, angus_&_julia_stone, blood_red_shoes, bruce_springsteen, caro_emerald, crsoby_stills_nash_&_young, customs, drive_by_truckers, gorillaz, johnny_cash, jónsi, local_natives, the_bear_that_wasnt, the_courteeners, the_horrors, the_national, the_white_stripes, two_door_cinema_club, yeasayer

Bladeren op ASPmusic
Vooruit > 'Moke in Patronaat (14 maart 2010)'
Achteruit < 'TV: Blur'